یکشنبه - ۱۳۹۷/۰۷/۰۱
صفحه اصلی >> مقالات >> مهدویت >> طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج) (نویسنده: طیبه عطائی)

طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج) (نویسنده: طیبه عطائی)

اسم شریف آن حضرت “م ح م د” و کنیه‌اش قائم، منتظر، حجت، مهدی، خلف صالح، صاحب الزمان و مشهورترین القابش مهدی (عج) است در اسم و کنیه با حضرت پیامبر (ص) همنام  می باشد، ولی جایز نیست نام حضرت را در زمان غیبت ذکر نمود. زیرا حکمت آن مخفی است.[۱] در شب پانزدهم شعبان سال دویست و پنجاه و پنج یا دویست و پنجاه و شش هجری در شهر “سر من رأی” (سامرا) در خانه امام حسن عسگری (ع) دیده به جهان گشود و مدت عمر شریف آن حضرت در هنگام رحلت پدر بزرگوارش پنج سال بود.[۲]
  دربارۀ طول عمر آن حضرت که بر خلاف قوانین و موازین عادی و طبیعی است، باید گفت کسی که به وجود آن حضرت معتقد است، او را شاخه‌ای از شجره وحی و نبوت و نماینده مستقیم خداوند می‌داند، چنانچه خداوند حضرت آدم (ع) را بدون واسطه پدر و مادر آفرید و به خشم بر قوم نوح، زمین را با آب پوشاند و آتش را که طبیعتش سوزاندن است بر ابراهیم، گلستان گرداند و عُزیر پیغمبر را به خواب صد ساله برد و باد و جن و حیوانات را در اختیار سلیمان قرار داد. بنابراین طول عمر آن حضرت شگفت‌انگیز نخواهد بود، زیرا بنا به قرآن کریم و سنت، بسیاری از پیامبران یا اوصیای ایشان را می‌شناسیم که به قدرت الهی دارای طول عمر بوده‌اند؛ مانند نوح (ع) که دو هزار و هشتصد سال و حضرت عیسی (ع) که از روز ولادت تا ظهور حضرت مهدی (عج) زنده می‌باشند و حضرت خضر (ع) و الیاس که دارای عمر طولانی هستند.
عمر طولانی از دیدگاه قرآن:
  خداوندی که انسان را از خاک آفرید و قدرت بر خلق داشت آیا قدرت بر عمر طولانی ندارد. خداوند در قران از حضرت نوح (ع) خبر داده که وی نهصد و پنجاه سال در میان قوم خود زندگی کرد.
«فَلَبثَ فیِ قوْمِ اَلْفَ سَنَهِ اِلّا خمسین عاماً»
(عنکبوت آیه ۱۴)
 نوح بیش از این مدت در جهان زیسته است و این نهصد و پنجاه سال مدتی بود که قوم خود را دعوت به خداپرستی می­نمود و در سن شصت سالگی به این کار پرداخت.[۳]
شواهد:
  در عالم گیاهان استثنائات عجیب و حیرت افزا، فراوان به چشم می‌خورد؛ از جمله در میان درختان، درختانی وجود دارند که از جهت طول، تنومندی و قطر و یا طول عمر تعجب آورند، مثل درخت «ارز» لبنان و مثل درختی که در آمریکاست و به عربی آن را «ام الاجمه» می‌نامند،[۴] یعنی مادر جنگل که درازی آن را بیشتر از سیصد قد آدمی ذکر کرده‌اند. عمر بعضی از درختها بیش از سیصد سال است و همچنین ماهیهائی در اقیانوس اطلس شمال اروپا وجود دارند که عمر سه میلیون سال برایشان مشخص کرده‌اند و مارهائی که عمر چند هزار ساله دارند و عمر ملکه زنبوران عسل چهار صد برابر عمر زنبوران دیگر است.
  مسأله طول عمر آن حضرت مسأله‌ای است که صدها حدیث بر آن دلالت دارد و مشیّت ازلی الهی بر آن تعلق گرفته و هر کس خدا را قادر و توانا می‌شناسد، باید در طول عمر حضرت مهدی (عج) نیز تردید نکند.
  حضرت صادق (ع) در مورد انکار کسانی که منکر عمر طولانی حضرت مهدی (ع) بودند، می‌فرمایند:
«اِن تفکرون انْ یمدا… لصاحب هذا الامر فی العمر کما مد لنوح (ع) فی العمر»[۵]
«چرا انکار دارید و قبول نمی‌کنید که خداوند عمر حضرت قائم را طولانی قرار داده است؟ چنانکه خداوند تبارک و تعالی عمر حضرت نوح را طولانی قرار داده است»
  و همچنین از حضرت صادق (ع) روایت است که می‌فرماید:
«اِنّ ولی ا…یعمر عمر ابراهیم الخلیل عشرین و ماه سنه و کان یظهر فی صوره فتی مرفق ابن ثلاثین سنه لو فرج القائم انکره الناس یرجع اَثاباً موفقاً»[۶]
«ولیّ خدا حضرت موسی (ع) از عمر طولانی برخوردار است حضرت ابراهیم (ع) ۱۲۰ سال عمر کرد، ولی به صورت جوان نیرومند ۳۰ ساله‌ای در میان مردم ظاهر و جلوه می نمود و قائم (ع) ما نیز به صورت جوانی نیرومند، ظهور می‌کند که مردمان او را انکار می‌کنند»
  مسأله طول عمر و بقاء جوانی آن حضرت مسأله‌ای نیست که از نظر عقل احتیاج به مؤیدات داشته باشد بلکه مسأله، عموم قدرت خدا و اعجاز و خرق عادت و نفوذ مشیّت الهی است. از حضرت رضا (ع) حدیثی روایت است که می‌فرماید:
«قائم آن کسی است که وقتی ظاهر شود در سن پیران و منظر و سیمای جوانان و یاقوت بدن باشد»[۷]
  کوتاه سخن اینکه خداست که حافظ و نگاهدارندۀ وجود گرانمایه حضرت مهدی (ع) است و اوست که آن حضرت را از حوادث روزگار صیانت و محافظت می‌کند و آنچه بخواهد به عمرش می‌افزاید و سلامت سازمان وجود او را از هر آفت و بیماری مصون و محفوظ می‌دارد.
اللهم عجل لولیک الفرج


[۱] . قمی، عباس، منتهی الآمال، اوج علم، ۱۳۸۶، ن چ: دوم، ص ۵۳۹، ج دوم.
[۲] .قرشی؛ علی اکبر؛ خاندان وحی زندگانی چهارده معصوم (س)، دارالکتب الاسلامیه، ت چ: ۱۳۷۳، ن؛ سوم ص ۷۳۰.
[۳] . مجلسی؛ محمدباقر؛ مترجم، علی وافی، بحارالانوار، مهدی موعود، دارالکتب الاسلامیه، ج: ۱۳، بی‌تا، بی‌جا، ص ۴۶۲.
[۴] . گلپایگانی؛ لطف ا…؛ نوید امن و امان، گلپایگانی، چ: ثامن الحجج، ن چ: ۲۰، سال: ۱۳۸۶، ص ۱۸۲.
[۵] . شیخ طوسی؛ محمد، غیبت شیخ طوسی، متوفی، ۴۶۰، بی‌چا، بی‌تا، ص ۲۵۹.
[۶] . مجلسی؛ باقر؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۸۷
[۷] . همان، نوید امن و امان، ص ۲۰۶

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال امنیتی: