دوشنبه - ۱۳۹۷/۰۵/۰۱
صفحه اصلی >> خانواده >> تربیت فرزند >> اسرار گریه کودکان در کلام اهل بیت (علیهم السلام)

اسرار گریه کودکان در کلام اهل بیت (علیهم السلام)

فواید گریه‏ کودکان‏ اى مفضّل! از منافع گریه کودکان نیز آگاه باش، بدان که در مغز کودکان رطوبتى است که اگر در آن بماند بیماریها و نارساییهاى سخت و ناگوار به او رساند؛مانند نابینایى و جز آن. گریه آن رطوبت را از سر کودکان سرازیر و بیرون مى‏ کند و بدین وسیله سلامتى تن و درستى دیده ایشان را فراهم مى‏ آورد.

پدر و مادر از این راز آگاه نیستند و مانع آن مى‏ شوند که کودک از گریه‏ اش سود ببرد. اینان همواره در سختى مى‏ افتند و مى‏ کوشند که او را ساکت کنند و با فراهم کردن خواسته‏ هایش از گریه بازش دارند، ولى نمى‏ دانند که گریه کردن به سود اوست و سرانجام نیکى پیدا مى‏ کند(شگفتیهاى آفرینش (ترجمه توحید مفضل) ؛ ص۵۱)

 

 

معنی گریه‏ کودکان

 

‏ رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: «بچّه‏ هایتان را به خاطر گریه آنان نزنید چون گریه آنان چهار ماه شهادت به لا اله الّا اللَّه است و چهار ماه درود بر پیامبر و خاندان اوست و چهار ماه دعا براى پدر و مادرش محسوب مى‏ شود.» (منابع فقه شیعه (ترجمه جامع أحادیث الشیعه)، ج‏۲۶، ص: ۸۷۱ )

 

محمّد بن مسلم گوید: «خدمت امام صادق علیه السلام نشسته بودم که یونس بن یعقوب وارد شد دیدم که ناله مى‏ کند. حضرت صادق علیه السلام به او فرمود: چرا مى‏ بینم ناله مى‏ کنى؟ گفت: کودکى دارم که همه شب را براى او در اذیّت بودم.

امام صادق علیه السلام به او فرمود: اى یونس! پدرم امام باقر علیه السلام از پدرانش علیهم السلام از جدّم رسول خدا صلى الله علیه و آله برایم روایت کرد که جبرئیل بر رسول خدا صلى الله علیه و آله نازل گشت در حالى که رسول خدا و على علیهما السلام ناله مى‏ کردند.

جبرئیل گفت: اى حبیب خدا! چرا مى‏ بینم که ناله مى‏ کنى؟ رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: دو کودک داریم که از گریه آنان در اذیّت هستیم. جبرئیل فرمود: نگو اى محمّد خداوند شیعیانى براى این گروه بر مى ‏انگیزد که اگر یکى از آنان گریه کند، گریه‏ اش لا اله الّا اللَّه است تا آن که هفت سال بر او بگذرد و چون هفت سالگى گذشت گریه ‏اش استغفار براى پدر و مادرش محسوب مى‏ شود تا آن که به حدّ (بلوغ) برسد چون از حدّ (بلوغ) گذشت هر نیکى که انجام دهد براى پدر و مادرش خواهد بود و هر بدى که کند بر آن دو نیست.» (منابع فقه شیعه (ترجمه جامع أحادیث الشیعه)، ج‏۲۶، ص: ۸۷۱)

 

 

 

منبع: ریحانه بهشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال امنیتی: