دوشنبه - ۱۳۹۷/۰۷/۰۲
صفحه اصلی >> آموزش >> احکام >> زمان ترک عبادات‏

زمان ترک عبادات‏

آیا زن به محض دیدن خون باید عبادات را ترک کند، یا باید تا مدت سه روز صبر کند؟

آیات عظام امام، بهجت، خامنه‏ اى، سیستانى، فاضل و نورى:
حکم بین اقسام حائض فرق مى‏ کند. اگر از زنانى است که عادت «وقتیه» یا «وقتیه و عددیه» دارد، باید به محض مشاهده خون در ایام عادت یا کمى جلو یا عقب‏تر، عبادت را ترک کند و اگر زن مضطربه، مبتدئه، ناسیه و یا زنى است که تنها عادت عددیه دارد، چنانچه خون، نشانه‏ هاى حیض را داشته باشد، باید عبادت را ترک کند؛ ولى اگر نشانه‏ هاى حیض را نداشته باشد، بنابر احتیاط واجب باید تا سه روز محرمات حائض را ترک کند و کارهاى استحاضه را به جا آورد و اگر پیش از سه روز پاک نشد، باید آن را حیض قرار دهد.

آیهاللَّه تبریزى:
حکم بین اقسام حائض فرق مى ‏کند. اگر از زنانى است که عادت «وقتیه» یا «وقتیه و عددیه» دارد، باید به محض مشاهده خون در ایام عادت یا کمى جلو یا عقب‏تر، عبادت را ترک کند. اگر زن مضطربه، مبتدئه، ناسیه و یا زنى است که تنها عادت عددیه دارد، چنانچه خون، نشانه‏هاى حیض را داشته باشد، باید عبادت را ترک کند؛ ولى اگر نشانه‏هاى حیض را نداشته باشد (بنابر احتیاط واجب باید در غیر زن مبتدئه و مضطربه تا سه روز محرمات حائض را ترک کند و کارهاى استحاضه را به جا آورد و اگر پیش از سه روز پاک نشد، باید آن را حیض قرار دهد) و در مورد زن مبتدئه و مضطربه اگر تا سه روز ادامه پیدا کند و پیش از ده روز خون قطع شود، باید محرمات حائض را ترک کند و کارهاى استحاضه را به جا آورد.

آیهاللَّه صافى:
حکم بین اقسام حائض فرق مى ‏کند. اگر از زنانى است که عادت «وقتیه» یا «وقتیه و عددیه» دارد، باید به محض مشاهده خون در ایام عادت یا کمى جلوتر، عبادت را ترک کند؛ ولى اگر یک یا چند روز از عادت عقب‏تر شود و نشانه ‏هاى حیض را نیز نداشته باشد، بنابر احتیاط واجب، باید محرمات حائض را ترک کند و کارهاى استحاضه را به جا آورد. اگر زن مضطربه، مبتدئه، ناسیه و یا زنى است که عادت عددیه دارد، چنانچه خون، نشانه‏هاى حیض را داشته باشد، باید عبادت را ترک کند، ولى اگر نشانه‏ هاى حیض را نداشته باشد، بنابر احتیاط واجب، محرمات حائض را ترک کند و کارهاى استحاضه را به جا آورد؛ هر چند خون تا ده روز هم ادامه یابد.

آیات عظام مکارم و وحید:
حکم بین اقسام حائض فرق مى‏ کند. اگر از زنانى است که عادت «وقتیه» یا «وقتیه و عددیه» دارد، باید به محض مشاهده خون در ایام عادت یا کمى جلو یا عقب‏تر، عبادت را ترک کند. اگر زن مضطربه، مبتدئه، ناسیه و یا زنى است که عادت عددیه دارد، چنانچه خون، نشانه‏هاى حیض را داشته باشد، باید عبادت را ترک کند؛ ولى اگر نشانه‏ هاى حیض را نداشته باشد، باید کارهاى استحاضه را به جا آورد؛ هر چند خون تا ده روز هم ادامه یابد.
تبصره ۱ . بر اساس حکم یاد شده، اگر زن به محض مشاهده خون، عبادت را ترک کند. چنانچه بعد بفهمد حیض نبوده است (مثلاً پیش از سه روز پاک شود)، باید عبادت‏هایى را که به جا نیاورده، قضا کند.
تبصره ۲ . منظور از جلو و عقب افتادن عادت، این است که شروع خون یک یا دو یا چند روز جلو یا عقب‏تر از ایام عادت تحقق پیدا کرده است؛ به طورى که عرفاً در بین زنان گفته مى ‏شود عادتش کمى جلو یا عقب افتاده است و منظور این نیست که تمامى روزهایى که خون مشاهده مى‏کند، قبل از ایام عادت یا بعد از آن است.

بخشودگی خون حیض

۲. اگر خون حیض و نفاس و استحاضه به مقدار کمتر از درهم (تقریباً کمتر از سکه پنج ریالى) در بدن یا لباس زن باشد؛ حکم آن چیست؟

آیات عظام امام و خامنه ‏اى:
اگر خون حیض و نفاس باشد، نماز باطل است و بنابر احتیاط واجب باید خون استحاضه نیز در بدن یا لباس نماز گزار نباشد.

آیات عظام بهجت و تبریزى:
بنابر احتیاط واجب باید خون حیض، نفاس و استحاضه در بدن یا لباس نماز گزار نباشد.

آیات عظام سیستانى، صافى، فاضل، نورى و وحید:
اگر خون حیض باشد، نماز باطل است و بنابر احتیاط واجب، باید خون استحاضه و نفاس نیز در بدن یا لباس نمازگزار نباشد.

آیهاللَّه مکارم:
اگر در بدن یا لباس نمازگزار خون حیض، نفاس و استحاضه باشد، نماز باطل است.

منبع: porseman.org

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال امنیتی: