پنجشنبه - ۱۳۹۷/۰۸/۲۴
صفحه اصلی >> گوناگون >> مناسبت ها >> کارتون های دوران کودکی – بچه های مدرسه والت

کارتون های دوران کودکی – بچه های مدرسه والت

هر روز بعد از تمام شدن کلاسهای مدرسه، بدوبدو به خانه میآمدیم و دست و رو نشسته، مینشستیم پای تلویزیون تا موسیقی والس ایتالیاییالاصلِ «بچههای مدرسه والت» روی عنوانبندی کارتون، که تصاویری از معماری ایتالیایی شهر و منظره غروب دلگیر رودخانه میان آن بود و دست کمی از داستانهای دردناک و غم انگیز هر قسمت نداشت، شروع شود.
خاطرهای که هنوز هم با دیدن هر فیلم ایتالیایی، ناخودآگاه در ذهنمان جان میگیرد. اوایل ماجرا است که معلم بچههای مدرسه تغییر میکند و آقای پربونی با آن عینک یکچشمی و خطهای پیشانیاش (با صدای مرحوم پرویز نارنجیها) که خیلی خشک و عصا قورت داده به نظر میرسد، به کلاس میآید.
از موقعی که آقای پربونی شروع میکند و قصه های اندوهگین و عبرتدهندهاش را سر کلاس برای بچهها تعریف میکند، همه از اینرو به آنرو میشوند، جز فرانچی. اما آقای پربونی ولکن معامله نیست، او که با گفتن هر داستان، باعث میشود هر کدام از بچهها به طریقی با قهرمان داستانش همذاتپنداری کنند و به پهنای صورت اشک بریزند، آنقدر میان داستانهایش میگردد تا بالاخره یک قهرمان (ضدقهرمان؟!)
مشابه فرانچی مییابد و او را به زانو درمیآورد. راوی داستانهای هر قسمت، انریکو است؛ یکی از بچههای خانوادهدار و متشخص مدرسه که وقایع را در دفتر خاطراتش ثبت میکند و در واقع، نتیجهگیری اخلاقی پایان هر داستان، از زبان او است.
اصل داستان، متعلق به اِدموندو دِ آمیچیز (۱۸۶۴ ـ ۱۹۰۸)، رماننویس ایتالیایی است که موفقترین و محبوبترین کتابش (Cuore / Heart) را در سال ۱۸۸۶ نوشت و شهرت او جهانی شد. سری کارتونی که در تلویزیون ما با نام «بچه های مدرسه والت» نشان داده شد، محصول کمپانی نیپون است که سال ۱۹۸۱ ساخته شده و شبکه TBS آن را پخش کرده است. جالب است که تمِ ایتالیایی موسیقی کارتون را یک موزیسین ژاپنی به نام یاسوشی آکوتاگاوا ساخته است.
نویسنده: نوید غضنفری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال امنیتی: