صفحه اصلی / گوناگون / مناسبت ها / شیوه های یهودی سازی قدس اشغالی

شیوه های یهودی سازی قدس اشغالی

الف ـ شهرک سازی و مصادره اراضی
ب ـ مهاجرت اجباری فلسطینیان و لغو تابعیت “اسرائیلی” آنان
ج ـ حمایت بین المللی به عنوان مثال موضع گیری آمریکا
دـ صدور قوانین جائرانه
“اسرائیل” از سال ۱۹۶۷ که شهر قدس را به اشغال خود درآورده است به منظور یهودی سازی این شهر و پایان بخشیدن به موجودیت عرب های ساکن آن سعی دارد این شهر را به کنترل و محاصره کامل خود درآورد و بافت جمعیتی و جغرافیایی آن را تغییر دهد؛ از این رو “اسرائیل” برای نیل به این خواسته شوم خود روش های بسیاری را به کار بسته و دست به اقدامات بی شرمانه ای علیه ساکنان این شهر زده است که شهرک سازی در شهر قدس و محدوده آن یکی از عمده ترین این روش ها به شمار می رود.
الف ـ شهرک سازی و مصادره اراضی
رژیم صهیونیستی طی دهه های گذشته به منظور تکمیل پروژه شهرک سازی که با هدف سیطره کامل بر شهر قدس صورت می گیرد، اقداماتی را انجام داده است که از جمله آنها می توان به توسعه مرزهای شرق و شمال قدس اشاره کرد.
این اقدام از طریق الحاق شهرک “معالیه آدومیم” از شرق به شهر قدس اشغالی صورت گرفت. لازم به ذکر است که این شهرک ۲۰ هزار نفر جمعیت دارد و به عنوان شهرک اصلی شهر قدس قلمداد می شود. رژیم صهیونیستی به همین منظور شهرک های نظامی کوچک مانند عنتوت، میشور، ادومیم، کدار و کفعات و بینامین را از سمت شرق و محله های یهودی نشین مانند یعقوب، کفعات زئییف، کفعات حدشا و کفعات هار دار را از شمال به قدس اشغالی الحاق کرد.
این سیاست تل آویو به افزایش تعداد شهرک نشینان صهیونیست و کاهش میزان فلسطینیان ساکن این شهر که یک و سوم جمعیت کل قدس را تشکیل می دهند، انجامید. یعنی جمعیت آنان به ۲۲۰ هزار نفر می رسد، البته تعداد شهرک نشینان صهیونیست ساکن قدس شرقی با تعداد شهرک نشینان صهیونیست ساکن کرانه باختری وغزه برابری می کند.
الحاق معادلیه ادومیم به مرزهای بخش قدیمی شهر قدس موجب افزایش ۲۰ هزار شهرک نشین به تعداد شهرک نشینان صهیونیست ساکن کمربند شهرک سازی (کانون شهرک نشینی) در اطراف شهر قدس شد و به این ترتیب بیش از ۲۰۰ هزار شهرک نشین صهیونیست در داخل مرزهای بخش قدیمی شهر قدس سکونت دارند.
شایان ذکر است که بر اساس آمار مرکز مطالعات زمین، تعداد شهرک های یهودی قدس اشغالی به ۲۹ تا می رسد که ۱۴ تا از آنها در بخش ضمیمه شده به مرزهای قدس شرقی قرار دارد و این شهرک ها در بخش های قدس به شکل مجتمع های انبوه پراکنده شده است که شکل دایره ای در اطراف این شهر تشکیل داده است و به عنوان مراکز بزرگ یهودی نشین در این منطقه به شمار می رود.
شایان ذکر است که مرزهای بخش قدیمی شهر قدس رسما توسعه یافت، مسئولان رژیم صهیونیستی طی مصوباتی و از طریق محدود سازی توسعه عمرانی در قدس عملا ۷۲ کیلومتر مربع از اراضی این بخش را به تصرف خود درآوردند و این مناطق را به شهرک های صهیونیستی مبدل کردند همان اتفاقی که در شهرک جبل ابوغنیم صورت گرفت.

پیامدهای شهرک سازی در شهر بیت المقدس و حومه آن:

بی تردید شهرک سازی در قدس اشغالی و حومه های آن پیامدهای منفی زیادی برای فلسطینیان به دنبال داشت که در اینجا شمه ای از این پیامدها را بیان می کنیم:
۱ـ مصادره هزاران دونم از اراضی روستاهایی که در آنها شهرک های یهودی نشین احداث شده است.
۲ـ محاصره مجتمع ها و مناطق فلسطینی نشین و جلوگیری از رشد افقی و عمودی آنها جهت جلوگیری از گسترش طبیعی جمعیت فلسطینیان.
۳ ـ تهدید برخی مجتمع های مسکونی فلسطین نشین به تخریب؛ به ویژه آن مجتمع هایی که مانع از اجرای طرح “اسرائیل” برای ادغام تعدادی از شهرک های یهودی نشین اطراف قدس می شد.
۴ ـ نگه داشتن ساکنان قدس و اطراف آن در یک حالت نگرانی دایمی از طریق حملات پی در پی شهرک نشینان صهیونیست و تا بن دندان مسلح.
۵ ـ جداسازی شهر قدس اشغالی و حومه آن از فلسطین اشغالی
۶ ـ جدا سازی شمال کرانه باختری از جنوب آن و کنترل رفت و آمد فلسطینیان بین شمال کرانه باختری و جنوب آن
۷ ـ قطع ارتباط جغرافیایی میان بخش های کرانه باختری و چند پاره کردن آن و جلوگیری از بر پایی دولت مستقل فلسطین.
۸ ـ تغییر سبک زیبای معماری شهر قدس باستانی و روستاهای اطراف فلسطین که ریشه در اعماق تاریخ دارد از طریق پیاده کردن سبک جدید معماری

مصادره اراضی:

اشغالگران صهیونیست به منظور توسعه شهرک های یهودی نشین اراضی فلسطینیان را مصادره می کنند و با این اقدام موجودیت آنان را به خطر می اندازند.
اشغالگران صهیونیست طی دهه های گذشته هزاران دونم از اراضی قدس اشغالی و حومه آن را تصرف و مصادره کرده اند و همچنان این سیاست را دنبال می کنند.
رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۰۴ میلادی به منظور ساخت ۵۰۰۰ واحد جدید مسکونی ۲۰۰۰ دونم از اراضی روستای الواجه واقع در جنوب بیت المقدس را مصادره کرد و طرح شهرک سازی خطرناکی را به اجرا درآورد که به تصرف کامل زمین های بیت اکسا واقع در شمال غرب قدس انجامید.
در همین راستا، اشغالگران صهیونیست به منظور سیطره بر بیشترین مساحت ممکن اراضی قدس به یک سری اقدامات دست زدند؛ به گونه ای که “رحبعام زئیفی” فرمانده وقت منطقه مرکزی با هماهنگی “موشه دایان” وزیر جنگ وقت “اسرائیل” از سال ۱۹۶۷م اراضی ۲۸ روستا و شهر عرب نشین را مصادره و تمامی عرب های ساکن این روستاها و شهرها را از مرزهای این شهرها بیرون کردند.
از سال ۱۹۹۳ مرحله دیگری از یهودی سازی شهر قدس آغاز شد که عبارت است از ترسیم مرزهای جدیدی برای ایجاد شهر قدس بزرگ یا “مترو بولیتان” با مساحتی بالغ بر ۶۰۰ کلیومتر مربع و معادل ۱۰ درصد مساحت کرانه باختری که هدف از این اقدام ایجاد ارتباط منطقه ای و جغرافیایی میان این شهرک ها جهت سلطه کامل بر شهر قدس بود.

مجتمع های شهرک نشینی حومه قدس شریف:

۱ـ مجتمع گوش عتصیون: این مجتمع از شهرک های الون شیگوت، کفار عتصیون، مجدال عوزا، ناوی دانیال، جبعوت، بات عایس، روش تسودیم و بیتار عیلیت تشکیل شده است.
۲ـ مجتمع معالیه ادومیم: شهرک های معالیه ادومیم، علمون، جفعات بنیامین، میشور ادومیم، الون نفی برات را در بر می گیرد .

۳ ـ مجتمع مودیعن

۴ـ مجتمع های شهرک نشینی شمال غرب قدس: شامل شهرک های جفعات زیف، جفعوت حدشاه، هارادام و هارشموئیل می باشد.
به خاطر وجود این مجتمع ها و دیگر اقدامات “اسرائیل” مجتمع های مسکونی فلسطین در قدس به مناطق جدا افتاده مبدل گردید.

مناطق فلسطینی نشین قدس اشغالی

۱ـ منطقه جدا افتاده (گیتو) شمال شرقی قدس که شامل اردوگاه شعفاط، حومه روستاهای السلام، عناتا و نوار می باشد و نزدیک به ۴۰ هزار نفر جمعیت دارد.
۲ـ منطقه جدا افتاده شمال قدس که شامل حومه روستاهای البرید و شهرک الرام می باشد و حدود ۶۰ هزار نفر جمعیت دارد.
۳ ـ منطقه شمال غرب قدس که شامل ۱۴ روستا با جمعیتی بالغ بر۶۰ هزار نفر می باشد.
۴ ـ منطقه جنوب شرقی قدس اشغالی که شامل شهرک های السواحر، ابودیس و العزیز می باشد که ۶۰ هزار نفر جمعیت دارد.
محله ها یا مناطق یهودی نشین داخل مرزهای گسترده شهر قدس
۱ـ محله یهودی نشین داخل دیوارهای بخش قدیمی قدس: در سال ۱۹۶۸ میلادی بر ویرانه های محله الشرف احداث شد که به همین منظور ۱۱۶ دونم از اراضی فلسطینیان مصادره شد و اکنون ۲۸۰۰ یهودی در آن سکونت دارد.
۲ ـ محله نوی یعقوب: در شمال شهر قدس واقع شده است و ۱۹۳۰۰ نفر در آن اقامت دارد.
۳ ـ محله راموت: در سال ۱۹۷۲ ساخته شد و ۳۷۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
۴ ـ شهرک جیلو: بزرگ ترین شهرک واقع در جنوب غربی شهر قدس می باشد که در سال ۱۹۷۲ با مساحتی در حدود ۲۷۰۰ دونم احداث شد.
۵ ـ تلبیوت شرقی : در سال ۱۹۷۴ در مساحتی بالغ بر ۲۲۴۰ دونم احداث شد که ۱۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
۶ ـ معلوت دفنا: در سال ۱۹۷۳ با مساحتی بالغ بر ۱۳۸۹ دونم ساخته شد که بیش از ۴۷۰۰ نفر در آن سکونت دارند.
۷ ـ دانشگاه عبری: بر روی اراضی مصادره شده روستای فلسطینی العیسویه ساخته شد و بعدها توسعه یافت تا این که مساحت زیربنای آن به ۷۴۰ دونم رسید که هم اکنون جمعیت آن به ۲۵۰۰ نفر می رسد.
۸ ـ ریخس شعفاط “رامات شلومر”: مساحت زیر بنای آن به ۱۱۹۸ دونم می رسد که کار ساخت آن از سال ۱۹۹۰ آغاز شد.
۹ ـ رامات اشکول و جبعات همفتار: بیش از ۳۹۷ دونم مساحت و ۶۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
۱۰ـ شهرک های بسگات زئیو و بسگات اومر: این دو شهرک در مساحتی بالغ بر ۳۸۰۰ دونم از اراضی روستاهای بیت حنینا، حزما، عناتا بنا شد که تا سال ۱۹۹۸ جمعیت آن به ۳۵ هزار نفر می رسید.
۱۱ ـ عطروت “منطقه صنعتی”: مساحت آن به ۱۲۰۰ دونم می رسد که اراضی آن در سال ۱۹۷۰ مصادره شد.
۱۲ـ جبعات هماتوس: مساحت آن به ۱۷۰ دونم می رسد که بر روی زمین های مصادره شده روستای بیت صفاقا احداث شد.
۱۳ ـ شهرک جبل ابوغنیم : مساحت این شهرک به ۲۰۵۸ دونم می رسد که پس از مصادره اراضی روستاهای عرب نشین صور باهر، ام طوبا و بیت ساحور احداث شد.
۱۴ ـ تپه فرانسوی : بر روی زمین های مصادره شده روستاهای “لفتا و شعفاط” احداث شد و افزون بر ۸۲۲ دونم مساحت و ۱۲۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
۱۵ ـ پروژه حامیلا (روستای داوود): بر زمینی با مساحت ۱۳۰ دونم بنا شد.
ب ـ مهاجرت اجباری فلسطینیان و لغو تابعیت اسرائیلی آنان
سیاست کوچاندن اجباری فلسطینیان از شهر قدس اشغالی یکی از شیوه های معمول رژیم صهیونیستی برای ایجاد یک واقعیت جدید برای بالا بردن جمعیت یهودیان در قدس اشغالی است، به گونه ای که دولت های “اسرائیلی” که بر سر کار آمده است به منظور اجرای طرح ها و توطئه های شوم خود این سیاست را در پیش گرفته است که از لا به لای اظهارات مقامات و عملکرد سران تل آویو به این امر پی می بریم:
اظهارات شارون نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی به بهانه سی و هشتمین سالروز اشغال قدس شرقی که در آن روز قدس را ملک شخصی “اسرائیل” اعلام کرد.
تاکید شیمون پرز رئیس فعلی رژیم صهیونیستی بر لزوم کوچاندن دسته جمعی فلسطینیان از شهر قدس.
طرح کابینه رژیم صهیونیستی موسوم به “طرح توسعه قدس” که به موجب این طرح می بایست ۶۸ خانه فلسطینی ویران می شد و ۲۰۰ خانواده فلسطینی ساکن محله البستان در شهرک سلوان بی خانمان می شد.
فعال سازی سازمان های یهودی رادیکال برای جذب سرمایه های یهودیان ساکن آمریکا به منظور خرید زمین های قدس با شیوه هایی غیر قانونی .
مصوبه سنای آمریکا مبنی بر مشروط کردن به رسمیت شناختن دولت آتی فلسطین به شناسایی شهر قدس به عنوان پایتخت یکپارچه “اسرائیل”. رژیم صهیونیستی در صدد است از رهگذر این اقدامات زمینه تحمیل واقعیت موجود را فراهم سازد، حال آن که این اقدامات به مثابه نقض آشکار مصوبات و قوانین بین المللی می باشد. به موجب قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت قدس شرقی و کرانه باختری و نوار غزه جزء اراضی عربی اشغالی از سال ۱۹۶۷ به شمار می رود که این امر ایجاب می کند اسرائیل به مرزها خود بازگردد و این همان چیزی است که در طرح بوش و طرح نقشه راه و طرح صلح عربی گنجانده شده است.

لغو تابعیت اسرائیلی فلسطینیان ساکن قدس

دولت های صهیونیستی تلاش کردند تا مصوبات کمیسیون وزارتی امور قدس در سال ۱۹۷۳ به ریاست “گولدا مائیر” را اجرایی کنند. به موجب این مصوبات نباید جمعیت فلسطینیان ساکن قدس از مرز ۲۲ درصد تجاوز کند. به همین منظور مسئولان رژیم صهیونیستی برای تحقق این خواسته شوم به شیوه های مختلفی متوسل شدند که از جمله آنها می توان به لغو تابعیت بیش از ۵ هزار خانوار فلسطینی ساکن بیت المقدس اشاره کرد.

حمایت بین المللی از موضع آمریکا

در چارچوب حمایت آمریکا از رژیم اشغالگر قدس، کاخ سفید در تلاش است تا سیاست واقعیت موجود مبنی بر شهر قدس به عنوان پایتخت یکپارچه اسرائیل را تحمیل کند که این خواسته از طریق پاره ای از اقدامات نمود پیدا می کند:
۱ـ کمیته مناسبات آمریکایی صهیونیستی موسوم به “آیپک” که یکی از گروه های فشار رژیم صهیونیستی در آمریکا به شمار می رود توانست یکی از اعضای کنگره آمریکا را به تدوین لایحه ای در زمینه به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت غیر قابل تقسیم “اسرائیل” واداشت.
این لایحه که سناتور “بروادنباک” در ۱۹/۴/۲۰۰۵ آن را تدوین کرد و نمایندگان سنا و کنگره نیز آن را مورد بررسی قرار دادند خواستار به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت غیر قابل تقسیم اسرائیل است و این اقدام باید قبل از۱۸۰ روز قبل از به رسمیت شناختن دولت فلسطین از سوی آمریکا صورت بگیرد.

مصوبات مشترک سنا و کنگره آمریکا

به منظور زمینه سازی برای به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت غیر قابل تقسیم اسرائیل نمایندگان سنا و کنگره آمریکا لایحه مذکور را بررسی کردند و به نتایجی دست یافتند که از نگاه خوانندگان عزیز می گذرد:
۱ـ قدس پایتخت ملت یهود برای بیش از ۳ هزار سال بود.
۲ـ قدس پایتخت ابدی برای هر دولت دیگر غیر از ملت یهود نبوده است.
۳ـ قدس مرکزی برای یهودیت و در تورات ۷۶۶ بار نام این شهر آمده است
۴ـ نام قدس با اسم در قرآن نیامده است.
۵ ـ قدس مقر دولت اسرائیل به شمار می رود، زیرا مقر رئیس رژیم صهیونیستی و رئیس کنست و دیوان عالی این رژیم در آن قرار دارد.
بر مبنای قانون دولت آمریکا سیاست این دولت بر این امر استوار است که قدس باید پایتخت غیر قابل قابل تقسیم اسرائیل باشد.
۷ ـ هر دولتی که حق دارد که پایتخت خود را تعیین کند.
۸ ـ “اسرائیل” تنها دولتی است که آمریکا در شهری که به عنوان پایتخت اعلام شده است سفارتخانه ندارد.
۹ ـ باید به شهروندان صهیونیستی اجازه داد تا آزادانه آئین های مذهبی خود را به جا آورند.
۱۰ ـ اسرائیل باید از آزادی دینی پیروان تمامی ادیان حمایت بکند.
۱۱ ـ انتقال سفارتخانه آمریکا در اسرائیل از تل آویو به قدس نشانگر حمایت دایمی آمریکا از اسرائیل و قدس تجزیه ناپذیر است.
***
مقر سفارت آمریکا در اسرائیل از شهر تل آویو به شهر قدس ظرف کمتر از ۱۸۰ روز و قبل از به رسمیت شناختن دولت فلسطین توسط آمریکا انتقال می یابد.
****
تا زمانی که جامعه بین الملل راه کاری برای قدس در زمینه به رسمیت شناختن آن به عنوان پایتخت تجزیه ناپذیر اسرائیل ارائه نکند، آمریکا دولت فلسطین را به رسمیت نخواهد شناخت.
****
موضع کنگره در قبال آزادی عبادت مبتنی بر موضع آن در قبال لزوم اجازه به شهروندان اسرائیلی به عنوان یک حق اساسی از حقوق بشر و نیز قطعنامه شماره ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل در زمینه آزادی عبادت است که در بیست و نهم نوامبر سال ۱۹۴۷ صادر شد.

تدوین قوانین

قانون برنامه ریزی و ساماندهی
از شیوه های ابتکاری رژیم صهیونیستی برای یهودی سازی شهر قدس اشغالی وضع قانون در زمینه سازمان دهی و برنامه ریزی است که خود همین قانون به تدوین مجموعه مقررات و دستوالعمل و بخش نامه های اداری پیچیده در زمینه ساخت و ساز و صدور مجوز ساخت منتج شد؛ به گونه ای که این امر موجب شد تا بیش از ۴۰ درصد مساحت قدس به مناطق سبز مبدل و مانع از ساخت و ساز فلسطینیان در آنها شود و به عنوان مناطق ذخیره برای ساخت و توسعه شهرک های یهودی نشین مورد استفاده قرار گیرد. همان اتفاقی که در کوه ابوغنیم رخ داد. این اقدامات موجب مهاجرت فلسطینیان ساکن قدس اشغالی به محله های اطراف این شهر شد، زیرا ساخت و ساز در این محله بسیار کم هزینه و آسان بود.
در سال ۱۹۹۳ مرحله تازه ای از یهودی سازی شهر قدس آغاز شد، به نحوی که مرزهای جدید این شهر ترسیم شد و مساحت این مرزها به ۶۰۰ کیلومتر مربع معادل ۱۰ درصد از مساحت کرانه باختری رسید و حلقه تازه ای از زنجیره شهرک سازی و در خارج از مرزهای این شهر آغاز شد که هدف عمده آن ایجاد یکپارچگی منطقه ای و جغرافیایی میان این شهرک ها و منظور محاصره کامل شهر قدس بود.
منبع: http://palestine-persian.info

موراد زیر پیشنهاد میگردد

تکرار مباهله

آفتاب سوزان، با سنگدلی تمام بر چهره رنجور شهر می‌تابد. هوای دلگیر و غیرقابل تحمّلی، …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *